Camino de Santiago

To nie droga jest trudnością... To trudności są drogą...

Marcin Błaszkowski
Santa María de Sar - romański kościół w Santiago de Compostela

Główną atrakcją Santiago de Compostela jest katedra znajdująca się w centrum starego miasta, która bez wątpienia od wieków przyćmiewa wszystkie inne kościoły. Jednym z tych kościołów, o którym zapominają pielgrzymi i turyści jest romański kościół Santa Maria de Sar, który gdyby stał w innym mieście prawdopodobnie byłby największą atrakcją regionu.

Kościół Santa Maria de Sar zaczęto budować w 1136 r. Konsekracji świątyni, jeszcze przed jej zakończeniem, dokonał arcybiskup Santiago - Diego Xalmírez. Prace budowlane zostały ukończone w I ćwierci XIII w., gdy biskupem był Pedro Muniz (1207-1224). O wadze kościoła na ówczesne czasy świadczyć może fakt, że następca Muniza - arcybiskup Bernardo I I (1224-1237) został pochowany właśnie w Santa María de Sar, w jej bocznej kaplicy.

Kościół ma trzy nawy, z których każda zakończona jest apsydą. Boczne mają podstawę półokręgu, główna wielokątną. Nawy boczne oddzielone są od głównej czteroma parami filarów. Właśnie filary są jednym z najciekawszych elementów budowli. Po pierwsze ze względów historycznych, ponieważ ich konstrukcja przypomina konstrukcję filarów w katedrze, a po drugie dlatego, że są tak mocno pochylone, że sprawiają wrażenie, jakby się miały zaraz obsunąć.

Kapitele filarów zdradzają etapowość budowania oraz postęp w doświadczeniach. Filary od strony kaplic bocznych charakteryzują się stylistyka dość formalną, natomiast motywy od strony kaplicy głównej z przedstawieniami lwów oraz motywów roślinnych zdradzają XII wieczne pochodzenie z warsztatów Praterías, w których wykonywano elementy zdobnicze i konstrukcyjne dla katedry.

Kaplica główna posiada dwa piętra wnęk okiennych, niektóre są zamurowane. Centralnie, nad tabernakulum umieszczono postać Marii z dzieciątkiem na rękach. Sklepienie częściowo pokrywa fragment polichromii, niestety mało czytelny. W kaplicy bocznej na prawo od kaplicy głównej znajduje się posąg drewniany polichromowany z końca XVII w. przedstawiający św. Brias\'a, natomiast w kaplicy po lewej stronie znaleźć można posąg św. Rocha z początku XX w. Przedstawienie świętego jest dość typowe - ukazuje rany, towarzyszy mu pies z chlebem w pysku. Elementem niestałym, a tu obecnym, jest anioł z naczyniem patrzący z powagą i uwielbieniem na świętego. Lokalny koloryt posągowi nadają dwie muszle na piersi świętego - muszle, które są symbolem drogi pielgrzymkowej do Santiago de Compostela.

We wnętrzu kościoła znajdują się trzy interesujące nagrobki. Są to:

  1. nagrobek przeora Don Alvareza, arcybiskupa Tarso, wykonany z granitu w 1536 r.
  2. nagrobek przeora Don Gómeza Gonzaleza z Canabal (1485-1504), nagrobek wykonany w 1504 r.
  3. nagrobek arcybiskupa Composteli Don Bernardo II (1224-1237), o którym wspomniano wcześniej. Ten nagrobek wykonano w 1240 r. z granitu.

Dodatkową atrakcją Santa Maria de Sar są krużganki po dawnym zakonie. Ta część kompleksu pochodzi z XII w. Jest wyłączona z kościoła, stanowi muzeum z oddzielnym wejściem. Muzeum gromadzi elementy najstarszej konstrukcji kościoła. Można też zobaczyć kolejne nagrobki z XIV w.

Najmniej ciekawym elementem konstrukcji kościoła są przypory zewnętrzne dodane w XVI w. Zamazują one czysto romański styl budowli, jednak konstrukcja i wystrój wnętrza jest bardzo zbliżony do oryginalnego zamysłu.

Kościół i muzeum znajdują się w odległości 10-15 minut drogi o skraju starego miasta. Trzeba zejść do najniższego punktu w kierunku południowym. Mapy rozdawane za darmo przez biuro informacji turystycznej ułatwia dotarcie.

Autor: Marcin Błaszkowski. Źródło: http://www.ekumenizm.pl


Autor: Marcin Błaszkowski | Dodano: 22.10.2008 | Ostatnia zmiana: 22.10.2008