Katarzyna Sepielak, Dawid Władyka
Camino de Santiago

Camino de Santiago, cz. 7

Jest takie miejsce w Europie, skąd nawet gdyby bardzo chcieć - nie można iść dalej na zachód. Jeszcze w czasach przedchrześcijańskich rzymskie legiony gromadziły się tam, aby podziwić znikające w wodzie słońce. Oddalona kilkadziesiąt kilometrów na zachód od Santiago de Compostela, Fisterra oznacza dokładnie "Koniec Ziemi".

Trasa z Composteli do Fisterry zajmuje trzy dni. Po dotarciu na miejsce pielgrzymi mogą przespać się za darmo w odnowionym schronisku wyposażonym m.in. w kuchnię i wszelkie inne dobrodziejstwa współczesności. Dla tych, którzy zdecydują się z Santiago do Fisterry przyjechać (kilkanaście euro w dwie strony) przygotowana jest baza namiotowa, gdzie można rozłożyć karimatę i pozostać nawet dłużej niż jedną noc. Podróż autobusem trwa ponad dwie godziny, a prowadzi licznymi serpentynami. Warto jednak, od czasu do czasu, spojrzeć za okno, bo widoki bywają wspaniałe.

Tu właśnie okazuje się, że także Polacy potrafili zamieszać w historii Camino. Jednym z pierwszych pielgrzymów, którzy opisali podróż na przylądek jest nasz rodak. Jest to o tyle ważne, że stąd właśnie pochodzi najpowszechniejszy symbol Drogi św. Jakuba - muszla. Docierający nad ocean wędrowcy zabierali muszle jako dowód przebytej drogi. Dziś można je kupić na całej trasie, a najwięcej oczywiście w Santiago.

"Koniec Ziemi" to urokliwe miejsce wyznaczające totalny koniec wędrówki. Pełno tu zarówno malutkich plaż, dzikich skał o które rozbijają się fale jak i podświetlonych wieczorami murów oraz rybackich knajpek. Można odetchnąć morskim powietrzem i poznać legendy, zarówno samego Cabo Fisterra jak i całego Wybrzeża Śmierci, które stało się miejscem wiecznego spoczynku dla wielu statków i ich załóg.

Trasa, która prowadzi do Fisterry zwie się Fisterra-Muxia. Druga człon to nazwa miejscowości, również położonej nad oceanem, a odległej od Fisterry o 31 kilometrów. Można również do niej dotrzeć bezpośrednio z miejscowości Hospital, gdzie droga Fisterra-Muxia się rozdziela.

Z miasteczka Fisterra podążaliśmy półgodzinnym, szybkim spacerem w stronę latarni morskiej na krańcu przylądka. Mieliśmy zobaczyć rozreklamowany cud - zachód słońca nad Cabo Fisterra. Promienie słońca wpadały z pomarańczy w czerwień gdy przed nami ukazał się wędrowiec. Z kilkutygodniowym zarostem i zniszczonym, ogromnym plecakiem, pielgrzym sprawiający wrażenie obłąkanego, był pochłonięty jedną tylko myślą. Muszę zdążyć przed zachodem, która jest godzina? - rzucił na powitanie. Dlaczego tak się śpieszysz - odparliśmy. Ostatnio nie dotarłem tam, nie ukończyłem drogi - odpowiedział łamanym angielskim - już widzę latarnię! Muszę spalić swoje ubrania, aby odrodzić się na nowo, aby zakończyć pielgrzymkę - wytłumaczył. Nie takie rzeczy już widzieliśmy i słyszeliśmy na Camino. Za chwilę kolejny wędrowiec miał w tradycyjny sposób zakończyć podróż. Następnego ranka z Saint Jean Pied-de-Port wyruszy w jego miejsce nowy. I tak od tysiąca lat.

POWRÓT

Camino de Santiago jest drogą w jedną stronę. Nie można korzystaź ze schronisk dla pielgrzymów podczas ewentualnego pieszego powrotu tą samą trasą. Niedaleko Composteli znajduje się lotnisko, nie posiada jednak bezpośrednich połączeń z Polską. Najlepiej będzie dostać się pociągiem do Barcelony (ok. 16 godzin) lub Madrytu i stamtąd wrócić autobusem rejsowym do kraju. Niedawno loty na trasie Barcelona - Katowice zawiesił WizzAir. Długodystansowe trasy w samej Hiszpanii obsługują też konkurencyjne dla kolei linie autobusowe. Duże zniżki przysługują posiadaczom karty Euro<26. Pielgrzymi, którzy dotarli do Santiago otrzymują kartę z 25% zniżką na pociągi regionalne. Na cały transport powrotny trzeba przeznaczyć około 700-1000 zł.

Zdradliwe skały na Costa da Morte - Wybrzeżu Śmierci stały się grobowcem setek marynarzy.